ครูบาบุญชุ่ม เขียนจดหมายจากในถ้ำ ถึงลูกศิษย์

ครูบาบุญชุ่ม เขียนจดหมายจากในถ้ำ ถึงลูกศิษย์

Publish 2020-07-05 14:48:44


ในเฟซบุ๊ก สาย เลือน แลง โพสต์ข้อความระบุว่า ธรรมะจากถ้ำ #พระครูบาพ่อบุญชุ่มถ้ำเมืองแก๊ส 04.07.2563#แปลภาษาไทยโดยพระมหาทองสุขสุขธฺมโมพระธาตุดอยเวียงแก้ว (วัดพระครูบาบุญชุ่มญาณสํวโร)

ปีธรรม ๒๕๖๔ (พ.ศ.๒๕๖๓) ๑๕ ค่ำเดือน ๙ เมือง (เชียงตุง) วันเข้าพรรษา วันอาสาฬหบูชา ที่ถ้ำหลวงเมืองแก๊ดมหามุนีธรรมะเรื่อง ข้อความเมตตาพระครูบาพอบุญชุ่มญาณสำวโร ขอเมตตาถึงลูกศิษย์ลูกหาและพุทธศาสนิกชนทั้งหลายได้รับรู้กันทุกๆ คน อันว่าวันเข้าพรรษา มาถึงแล้วเป็นพรรษาที่ ๒ อันเราพระครูบาได้เข้าอธิษฐานจำพรรษาในถ้ำ อันว่าวันเวลาผ่านพันไปเร็วยิ่งเหมือนน้ำสิมไหลอยู่นั้นแล (ป็นชื่อน้ำที่ถ้ำเมืองแค้ด) อีกไม่นานจะครบ ๓ ปีแล้ว อันวสังขารธรรมไม่เที่ยงแท้เปลี่ยนแปลงไปตามสภาวะไปสู่ความทรุดโทรมและความตายอีกไม่นาน ๒ ปีกว่าๆ อายุเราพระครูบาจะครบ ๖๐ ปีเต็ม เฒ่าแก่ไปทุกๆ วัน จะอยู่ได้อีกเท่าไรไม่
รู้แล้วแต่บุญกุศล เรื่องความตายนี้เราพระครูบาไม่กลัว อยู่ทุกวันนี้ก็ตายอยู่ตลอดเวลาเป็นขณิกมรณะ เรื่องความตายในโลกนี้ใครก็หนีไม่พ้นแล ให้มีสติธรรมะสังเวชระลึกถึงความตายของตัวเราอยู่ทุกเวลาเป็นมรณานุสสติ ไม่ควรอยู่ด้วยความประมาทหลงลืมอยู่ตลอดเวลา วันเวลามีค่าให้พากันรีบขวนขวายพากเพียรสร้างคุณงามความดีบุญกุศลไว้มากๆ มื่อเรายังมีลมหายใจนี้ เมื่อยังไม่ตายนี้ให้สร้างบารมีความดีไว้มากๆ เรื่องทาน ศีล ภาวนา สมถวิปัสสนา ปฏิบัติตามมหาสติปัฏฐาน ๔ ใส่ใจให้ความสำคัญต่อการปฏิบัติให้รู้แจ้งแทงตลอดในรูปนามสังขารธรรมอันไม่เที่ยงแท้เป็นทุกข์เท่านั้น เป็นอนัตตาไม่เป็นดังใจเราเป็นไปตามสภาวะมันเอง กิดมาแล้วเฒ่าแก่เจ็บตายเป็นเรื่องธรรมดาในโลกนี้แล สังขารรรมไม่ป็นดังใจเราเป็นอันเปลประโยชน์กินข้าวอยู่รอวันตาย อยู่รอวันเวลาจะมาถึงเท่านั้น ส้ขารธรรมทั้งหลายไม่เที่ยงแท้เป็นทุกข์ท่านั้น ธรรมทั้งหลายเป็นอนัตตาไม่มีเจ้าของเป็นรูปธาตุ นามธาตุ เกิดดับๆ ตัวยเหตุและปัจจัยรมะเท่นั้น ไม่ควรชื่นชอบหลงรักในโลกนี้เป็นทุกข์เท่านั้น มีทุกข์เท่านั้นที่เกิดขึ้นมา และมีทุกข์เท่านั้นที่ตั้งอยู่ อันดับหายไปเหมือนทุกข์นี้ ไม่มีอะไรอีกแล้ว ในโลกนี้มีทั้งสิ่งที่นกลัวสิ่งที่นำสังเวชและสิ่งที่นำชื่นชอบนั้นมีที่ไหน ให้พากันแสวงหาหนทางออกพันจากภัยทุกข์เรื่องเกิดเฒ่าเจ็บเป็นตายในวัฏสงสารนี้พากันแสวงหาทางนิพพานอันสงบเย็นใจ อันดับเสียยังรูปนาม ดับเสียยังชาติ อันเทวดา มนุษย์และสรรพสัตว์ จะไม่ข้องแวะในวัฏสงสาร ข้ามเสียยังเรื่องทุกข์ใจในโลก เข้าสู่อมตะธาตุเวียงแก้วพ้นเสียยังเรื่องร้อนใจอย่าได้กลับมาถือกำเนิดเกิดเฒ่าเจ็บเป็นตาย ดับหายไปให้ถึงเวียงที่เที่ยง

 



เกษมสันติสุขนิพพานอันประเสริฐให้เหมือนดังใจปรารถนา แต่ท่านผู้ดีมีปัญญทั้งหลายด้วยเทอญพระนิพพานอยู่มใกล ถ้าเรารู้จักไว้วางใจนั้นแลคนดีมีธรรมะได้พบเห็นทางพระนิพพาน คนไม่รู้ทำสังสารวัฏสืบยาว คนมีญาณรู้ทำสังสารวัฏขาดหาย ถ้ไม่รู้เป็นภัย ถ้มีญาณรู้สงบย็น บุคคลใดไม่ห็นธรรมะ บุคคลนั้นไม่ย่อมเห็นพระตถาคตเจ้า (พระพุทธเจ้า) บุคคลใดเห็นธรรมะ บุคคลนั้นย่อมเห็นพระตถาคตเจ้า(พระพุทธเจ้า) ละความโลภ ด้วยการสร้างทาน ละโทสะ ด้วยการรักษาศีลมีใจเมตตา ละโมหะอวิชชา ด้วยการเจริญภาวนาวิปัสสนา ถ้าเว้นขาดจากโลภะ พ้นจากภัยทุกข์ ถ้าเว้นขาดจากโทสะพ้นจากภัยทุกข์ ถ้าว้นขาดจากโมหะ พันจากภัยทุกข์แท้แล เพราะฉะนั้นอันว่าในโลกนี้ไม่มีอะไรอีกที่จะเป็นที่พึ่งพาเรา อันจะเป็นที่พึ่งพาเรา เหมือนกับคุณพระพุทธเจ้า พระธรรม พระสงฆ์ พอแม่ ครูบาอาจารย์นี้ไม่มีอีกแล้ว และคุณงามความดีบุญกุศล ทาน ศีล ภาวนา อันเราได้สร้างไว้นั้นก็จะติดตามตัวเราไปทุกภพทุกชาติ จนถึงที่สงบเย็นพระนิพพานนั้นแล เพราะเหตุนั้นคุณพระรัตนตรัย ๓ ประการ คุณพ่อแม่ ครูบอาจารย์นี้ ยิ่งใหญ่คว่พื้นปฐที่ท้องฟัมหาสกร ภูเขาสิเนรุไม่มีอะไรมาเทียบได้อีกแล้ว ให้มีใจเคารพนับถือหนักแน่นอย่ได้หลงลืมแล ผู้ตีมีปัญญาทั้งหลายเราพระครูบาพอบุญชุ่ม ขอมตตาถึงลูกศิษย์ลูกหาและพุทธศาสนิกชนทั้งหลายได้รับรู้กันทุกๆคน เราพระครูบาพอบุญซุ่ม ได้มาอธิษฐานเข้ถ้ำภาวนาสร้างบารมีในถ้ำหลวงเมืองแก็ดเป็นอันสงบเย็นใจจริง มีความสุขกายสบายใจ ไม่มีเรื่องทุกข์ร้อนใจอะไร อยู่ด้วยธรรมะทุกวันเวลามีใจปีติเนื่องด้วยธรรมชาติ เถื่อนถ้ำป้ไม้อยู่ด้วยสัตว์ นก หนู งูกา ไก่ป้าลิง ฟานป้า สัตว์ป้านกยูงมานอนอยู่ใกล้ถ้ำ เสือก็มานอนฝ้ถ้ำ เป็นอันสบเย็นใจ ได้ตตาภาวนาเจริญธรมะอยู่ทุกเวลา มีสติธรรมะ ทำงานทุกๆสิ่งก็มีสติเบากายเบาใจจริง เห็นสัจจะธรรมสภาวะหลายๆ อย่าง มีนิมิตรดีหลายอย่างเห็นผีมาอยู่ถ้ำมาอยู่เจริญธรรมด้วยยอะมากๆ เราพระครูบาไม่ต้องการอะไรและไม่อยากได้อะไร ถ้าได้เห็นธรรมะเก่าแล้วอยากจะสร้างบารมีให้เต็มบริบูรณ์ในชาตินี้ มีใจเอ็นดูคนสัตว์ทั้งหลายในโลกปัจจุบัน อันเขาทั้งหลายได้พบภัยทุกซ์โรคหลวงลงเมือง (กาฬาลงเมือง โรคห่าลงเมือง) ระบาดไปทุกประเทศทั่วโลก เราพระครูบาส่งมตตาให้ทุกๆวัน ไม่เคยขาด ขออธิษฐานให้โรคขาดหายไปโดยทั่วโลก ให้คนและสรพสัตว์พันทุกชนี้แล ให้มีความสุขกายสบายใจ พ้นจากโรคภัยด้วยเทอญ


 



อีกไม่นานก็จะเต็ม ๓ปีแล้ว นี้ก็เข้าพรรษาที่ ๒ แล้ววันเวลาเร็วมาก เราพระครูบายังไม่ได้ทำมากเขียนธรรมะได้ ๘๙ เล่มเอง ด้วยสภาวะเห็นธรรมะรูปนาม ดับๆ ไปทุกๆวัน มีใจยินดีด้วยธรรมะบางวันก็ลืมฉันข้าวก็มี มีใจดีเจริญสติด้วยอารมณ์สภาวะธรรม เห็นถึงสังขารธรรม อนิจจัง ทุกขังอนัตตา อยู่ทุกเวลา ไม่อยากกลับมาเป็นคนในโลกนี้อีกแล้ว มาอีกรอบขอให้เป็นเจ้าเรือทองเรือแก้วนำเอาสรรพสัตว์พ้นจากทุกข์วัฏสงสารนั้นแล ใจก็ไม่กลัวความตาย ไม่อยากตาย ไว้ใจเป็นกลาง รู้พร้อมด้วยธรรมสภาวะปัจจุบัน ได้ขณิกนิพพานสบเย็นเป็นครั้งๆ เรื่องการเจริญภาวนาคนใดเจริญภาวนาคนนั้นก็เห็นเอง เหมือนความหวานน้ำตาลน้ำผืง อยากรู้ให้ลิ้มรสด้วยตนเอง ถ้ารักเอ็นดูตัวเองจริง อยทำอกุศลบาป ให้พากันแสวงหาธรรมะเจริญภาวนาไว้มากๆ อย่าได้มีเรื่องทุกข์ร้อนใจอะไร อันว่าสรรพสัตว์ทั้งหลายจะได้ตายเหมือนกันทั้งนั้น มรณะความตายไม่ไว้หน้าเล็กหน้าใหญ่ถ้าถึงวันก็จะต้องได้ไปกับมรณะความตาย มีธรรมะเท่านั้นเป็นยาดีให้หายจากเรื่องเกิดเฒ่าเจ็บตายเป็นนั้นแล เราพระครูบาไม่มีเรื่องทุกข์ใจร้อนใจอะไร มีความสุขกายสบายใจ อยู่ดีฉันได้ดี เจริญธรรมะภาวนาวิปัสสนาก็ดีขึ้นมาเรื่อยๆ ขอให้ได้มตตาสรรพสัตว์ทั้งหลายให้พ้นทุกข์เท่านั้น ขอเมตตาแค่นี้ก่อนพระครูบาพอบุญชุ่ม ญาณสำวโร อรัญญวาสีภิกขุแปล โดย พระมหาทองสุข สุขรมโมพระธาตุดอยเวียงแก้ว (วัดพระครูบาบุญชุ่ม ญาณสำวโร)

 



ติดตามข่าวสารทาง Line

เพิ่มเพื่อน