กราบสาธุ! แฟนพันธุ์แท้พระเกจิฯเล่าประสบการณ์ เมื่อครั้งบุญพาวาสนาส่งให้ได้กราบ ครูบาบุญชุ่มได้เจอกับประสบการณ์วาจาสิทธิ์ของครูบาเต็มๆ!

กราบสาธุ! แฟนพันธุ์แท้พระเกจิฯเล่าประสบการณ์ เมื่อครั้งบุญพาวาสนาส่งให้ได้กราบ "ครูบาบุญชุ่ม"ได้เจอกับประสบการณ์วาจาสิทธิ์ของครูบาเต็มๆ!

Publish 2018-07-20 15:31:34


เมื่อวันที่ 30 มิถุนายน 2561 แฟนพันธุ์แท้พระเกจิฯ ได้โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊กส่วนตัวที่ใช้ชื่อว่า รอบทิศ ไวยสุศรี  โดยระบุข้อความทั้งหมดเอาไว้ว่า

ช่วงนี้เห็นข่าวครูบาบุญชุ่มเมตตามาช่วยสวดมนต์ที่ถ้ำหลวง ก็รู้สึกมีขวัญกำลังใจกันดีขึ้นมาก เพราะนอกจากครูบาท่านจะมากด้วยบุญบารมีแบบของแท้แล้ว ท่านยังชำนาญในเรื่องของถ้ำต่างๆเป็นอย่างมาก เพราะท่านปฏิบัติภาวนาอยู่ในถ้ำต่างๆมาตลอดหลายปีที่ผ่านมา บางที่ท่านอยู่ 2-3 ปีไม่ออกไปไหนเลยก็มี

ทำให้ย้อนนึกไปถึงสมัยที่ผมเคยไปกราบท่านที่ถ้ำราชคฤห์โพธิสัตว์ จ.ลำปาง เมื่อหลายปีก่อน ตอนนั้นผมได้ยินชื่อท่านมานาน พอดีมีโอกาสขับรถผ่านจ.ลำปาง ได้ยินข่าวว่าท่านอยู่ในถ้ำ ก็เลยลองดุ่มๆถามทางชาวบ้านขับรถหาทางไปกราบท่าน

ทางไปถ้ำลำบากมาๆ ผมกับเพื่อนขับรถเก๋งธรรมดาๆไปกัน ทางเริ่มสูงต่ำเต็มไปด้วยหลุมบ่อมากขึ้นเรื่อยๆ จนในที่สุดรถก็ตกหล่ม ไปต่อไม่ได้ ตอนแรกตั้งใจว่าจะถอยกลับแล้ว แต่ก็ลองอธิษฐานจิตว่าขอเทพพรหมช่วยให้ได้ไปกราบครูบาด้วย อุตส่าห์มากันตั้งครึ่งทางขนาดนั้นแล้ว

พออธิษฐานไปได้สักพัก ก็มีรถโฟร์วีลคนหนึ่งวิ่งผ่านมา เค้าจอดแวะมาดูเรา ผมเลยบอกว่าจะไปกราบครูบาบุญชุ่ม แต่รถเก๋งธรรมดไปต่อไม่ไหว เค้าเลยบอกว่า งั้นไปกับเค้าก็ได้ เค้าเป็นลูกศิษย์ครูบา กำลังจะไปกราบครูบาพอดี ผมกับเพื่อนก็เลยตัดสินใจกระโดดขึ้นรถโฟร์วีล และทิ้งรถจอดฝากไว้กับชาวบ้านแถวนั้น ซึ่งชาวบ้านก็ใจดีมาก ยินดีดูแลรถให้
รถขับไปต่ออีกไกลมาก ขึ้นไปบนเขาชัน วิ่งไปสักพักก็เจอรถอีกคันจอดขวางทางอยู่ พี่ในรถบอกว่า เป็นรถของลูกศิษย์ครูบามาจอดขวางไว้ ไม่ให้คนทั่วไปขึ้นไปรบกวนครูบา แล้วแกก็ลงไปคุยด้วยเพราะรู้จักกัน และพาขับรถขึ้นเขาต่อไป (ยังนึกในใจว่าถ้าขับรถมาเองได้ ก็คงไปต่อไม่ได้ เพราะไม่รู้จักกับลูกศิษย์ที่จอดรถขวางไว้)

(รูปถ่ายครูบาบุญชุ่ม ที่ครูบามอบให้กับมือ)



ขับไปสักพักก็ไปถึงกระท่อมเล็กๆหลังหนึ่ง พี่ที่มากับรถบอกว่าครุบาอยู่ในกระท่อมนั้น ให้ขึ้นไปกราบด้วยกัน ผมกับเพื่อนก็ดีใจมากรีบเดินขึ้นไป พอข้นไปถงก็เจอครูบาบุญุชุ่มจริงๆ พอเรากราบ ท่านก็ยิ้มแล้วถามว่ามากันจากไหน ผมก็เล่าไปว่ามาจากกรุงเทพฯ แต่รถติดหล่มขึ้นมาไม่ได้ เลยขอติดรถพี่เค้ามา
ครุบามีเมตตาสูงมาก แม้จะพบเราครั้งแรก ท่านก็เมตตาคุยด้วยนาน และระหว่างคุยก็หยิบของต่างๆมาให้เรามากมาย ทั้งขนม น้ำ ยา และพระเครื่องต่างๆของท่าน จนเราเก็บของกันแทบไม่ทัน ส่วนผมกับเพื่อนก็ได้ถวายเงินทำบุญกับท่าน และเอาพระเครื่องที่ติดตัวมาถวายท่านไปหลายองค์ เพื่อนผมถวายพระเหนือพรหมของลป.ดู่ วัดสะแก ไป 1 องค์ ส่วนผมน้อมถวายพระกรุศรีเทพให้ท่าน ท่านก็รับไปดู แต่ท่านคืนพระศรีเทพมาให้ผม พร้อมบอกว่า เอาไว้กับเราก่อน เดี๋ยวพรุ่งนี้ครูบาไปเอานะ แล้วท่านก็บอกให้ไปนอนพักรอครุบาในถ้ำ เดี๋ยวพรุ่งนี้จะลงไปหา

ผมก็กราบลา และติดรถลูกศิษย์ท่านลงมา และบอกเขาว่าช่วยจอดให้ตรงถ้ำด้วย พี่เขาก็มองหน้ากันว่า เอาจริงเหรอ จะนอนรอครูบาในถ้ำกันจริงๆเหรอ ผมก็บอกว่าได้ครับ ครูาบอกแล้ว ก็จะรอตามที่ท่านบอก พี่เขากมองหน้ากันพักนึง แล้วก็แวะจอดรถส่งเราที่ปากถ้ำ

พวกเราเดินเข้าไปในถ้ำที่มืดสนิทและไม่เคยรู้จักมาก่อน ถ้ำมีทางเข้าไปหลายทางและน่าจะลึกมาก ก็เลยไม่กล้าเข้าไปลึก เห็นพระพุทธรูปตั้งอยู่ มีธูปเทียนตั้งไว้ ก็เลยจุดเทียนกราบพระ แล้วอาศัยแสงเทียนนอนพักอยู่ตรงนั้น ซึ่งคืนนั้นอากาศหนาวจัดมาก พวกเรานอนกันแทบไม่ได้เลย ผมก็เลยตัดสินใจว่า ถ้านอนยากนัก ก็ไม่นอนละกัน เลยลุกขึ้นมานั่งสมาธิ และเดินจงกรม สลับกันไปอย่างละชั่วโมง น้อมถวายบูชาครูบาไปเรื่อยๆจนเช้า

พอถึงเช้า พวกผมก็เดินออกมาปากถ้ำ พวกลูกศิษย์แถวนั้นก็งงกันมากว่าพวกเรามานอนในถ้ำกันลำพังได้ยังไง ก็เลยบอกดว่าครูบาบอกให้มารอที่ถ้ำ ก็เลยมาตามท่านบอก เขาก็เลยบอกว่าเดี๋ยวจะพาเดินดูถ้ำ เดี๋ยวครูบาก็จะลงมาแล้ว พอเดินไปได้สักพัก ครูบาก็ลงมา ผมกับเพื่อนก็เลยเข้าไปกราบท่านอีกครั้ง ท่านก็ยิ้มให้ แล้วบอกว่า พระศรีเทพของเธอ เค้าไปเข้าฝันอาตมาเมื่อคืน เดี๋ยวครูบาขอไปสรงน้ำก่อน จะมาคุยด้วย

(พระครูบาบุญชุ่ม ที่ผมแค่กระซิบคุยกันกับเพื่อน อยู่ดีๆครูบาก็บอกให้เอามาให้ ทั้งๆที่ท่านไปสรงน้ำอยู่ไหลมาก ไม่มีทางได้ยินแน่ๆ)

 



พวกผมก็เลยมานั่งรอครูบาด้านนอกถ้ำ ระหว่างรอก็เหลือบไปเห็นลูกศิษย์ใส่พระขอครูบาองค์กลมใหญ่ลงทองสวยมาก ก็เลยคุยกันเบาๆกับเพื่อนว่าอยากได้บ้างจังเลย พอคุยไปแป๊บเดียว ลูกศิษย์คนหนึ่งก็เดินถือพระองค์นั้นมาให้เราคนละองค์ เค้าบอกว่า ครูบาบอกว่าเราอยากได้ เลยให้เอามาให้ พวกเรามองหน้ากันเหรอหราว่า ครูบารู้ได้ยังไง เราแค่แอบคุยกันเบาๆ 2 คน ตัวครูบาเองก็ไปสรงน้ำอยู่ตั้งไกลมาก ก็เลยนึกศรัทธาท่านอย่างที่สุด

ซักพักท่านก็เดินออกมา มาคุยกับเรา ผมก็เล่ให้ท่านฟังว่า เมื่อคืนมารอท่านที่ถ้ำ ไม่ได้นอนเลย นั่งสมาธิเดินจงกรมกันจนเช้า ระหว่างทำสมาธิ ก็หเ็นเทพพรหมอยู่ในถ้ำเต็มไปหมด และเห็นครูบามายืนมองพวกเราอยู่ด้วย

ครูบาท่านก็หันมามองเรา แล้วยิ้มบอกว่า รู้ด้วยเหรอว่าเรามาหาเมื่อคืน แล้วท่านก็เลยถามว่าเป็นลูกศิษย์ใคร ผมเลยตอบว่าเป็ษลูกศิษย์หลวงตาม้า วัดถ้ำเมืองนะ ท่านเป็นศิษย์หลวงปู่ดู่ครับ ครูบาก็ยิ้มแล้วพูดว่า อ้อ หลวงพี่ม้านะ หลวงพี่ม้า ครูบาก็เคยไปกราบหลวงปู่ดู่นะ เคยได้ผงท่านมาสรา้งพระอยู่เหมือนกัน

จากนั้นท่านก็ขอให้ผมหยิบเอาพระศรีเทพมาให้ท่านอีกที แล้วท่านก็เอาไปหลับตาอธิษฐานเป่าอยู่พักใหญ่ แล้วส่งคืนมาให้ผม ท่านบอกว่า เค้าไปเข้าฝันอาตมา ตอนนี้อาตมาอธิษฐานให้แล้ว เป็นของอาตมาแล้วนะ แต่ขอฝากไว้กับโยมก่อน ห้ามให้ใครนะ

(ด้านหลังพระท่าน ผมเอาสายสิญจน์ เหรียญบาทที่ท่านมอบให้ มาเลี่ยมรวมกับพระของท่าน)

คุยกับท่านสักพัก ทานก็ขอตัวเพราะต้องไปธุระต่อ พวกผมก็เลยบอกว่า ผมขอติดรถไปด้วยได้ไหมครับ รถเราจอดอยู่กับชาวบ้านตรงปากทางไกลมาก ท่านก็เมตตามาก เรียกให้เรามาขึ้นรถท่านเลย นับเป็นบุญของชีวิตสุดๆที่ได้นั่งรถคันเดียวกับครูบาบุญชุ่ม

ระหว่างทางที่รถวิ่งไป รถไปได้ช้ามาก เพราะพอชาวบ้านเห็นรถทาน ก็มายืนออกันกราบกับพื้น ใครมีผลหมากรากไม้อะไร ก็เอามาถวายท่านจนเต็มรถไปหมด ส่วนครูบาเองก็แจกไม่อั้นเช่นกัน ทานหยิบเงินมาโปรยแจกทุกคนไปตลอดทาง พอเงินหมดก็หยิบพระมาโปรยแจก แม้แต่พระเหนือพรหมที่เพื่อนผมถวายให้ท่าน (ราคาหลักหมื่น) ทานก็หยิบไปให้ชาวบ้านแถวนั้นต่อแบบเฉยๆเลย ซึ่งตอนแรกพวกผมก็ตกใจ แต่พอนึกอีกทีก็น้อมจิตอนุโมทนาบุญกับท่านด้วย แล้วช่วยกันควักกระเป๋าสตางค์ถวายท่านกันหมด ท่านรับเงินจากเราไป ก็เอาไปโปรยแจกชาวบ้านต่ออีกจนไม่เหลือซักบาท จนท่านต้องหันมาถามว่า มีอะไรเหลือไหม พระที่ให้ไว้เมื่อคืนขอมาแจกได้ไหม พวกเราก็ถือว่ามาถึงจุดนัี้แล้ว ขอร่วมบุญกับทานให้ชุ่มใจ ก็เลยควักเอาพระที่ท่นให้มาเมื่อวานเป็นกำๆ ถวายท่านไป ท่านก็แจกไปเรื่อยจนหมดตลอดทางจริงๆ (โชคดีว่ายังเหลือติดกลับมาบูชาที่บ้านบ้าง 4-5 องค์) เรียกได้ว่าเป็นทริปแห่งพระมหาโพธิสัตว์โดยแท้จริง เกิดมาไม่เคยพบเห็นใครที่มีแต่ให้จริงๆขนาดนี้มาก่อนเลย

(พระกรุศรีเทพ ที่ผมเอาไปถวายท่าน แล้วครูบาบอกว่าเขาไปเข้าฝันท่าน แล้วท่านก็เอามาเป่าอธิษฐานคืนให้ผม บอกว่าป็นของครูบาแล้วนะ ห้ามให้ใครนะ เก็บไว้)

พอรถท่านมาถึงบ้านชาวบ้านี่เราฝากรถไว้ ทานก็จอดให้ลง แล้วยังเอาน้ำใรถมาเสกมอบให้เป็นน้ำมนต์กันอีก 2-3 ขวด ผมเองก็เลยขอเอาเครื่องอัดเสียงอัดเสียงให้พรท่านไว้เป้นที่ระลึก (สมัยนั้นยังไ่มีโทรศัพท์มือถือที่อัดเสียงได้) แต่เสียดายว่าถ่านหมด เลยอัดไม่ได้ แต่ทานก็หันมายิ้มและบอกว่า ไม่เป็นไร อาตมาไปก่อนนะ เดี๋ยวเราก็ได้เจอกันอีก แล้วทานก็รีบออกรถไปธุระต่อ (ผมกับเพื่อนก็ยังนึกว่าจะได้เจอครูบาอีกที่ไหนได้ ขนาดมาที่นี่ได้ก็ฟลุ๊คสุดๆแล้ว)
แต่ที่ไม่น่าเชื่อคือ หลังจากกลับมาจากไปกราบท่านซัก 2-3 เดือน ปรากฏว่าอยู่ดีๆเพื่อนผมก็ได้ข่าวว่าครูบามากทม. ผมก็เลยรีบตามไปกราบท่าน พอครูบาเปิดประตูเห็นหน้าพวกเรา ท่านก็รีบชี้มาที่ผมแลวบอกว่า อ้าวคนสูงๆน่ะ ไม่ได้เจอกันนานนะ เป็นยังไงบ้าง แล้วท่านก็เอากาน้ำของท่านมารดน้ำให้พรผมกับเพือน ซึ่งนับเป็นเรื่องอัศจรรย์มากที่ได้มาเจอครูบาท่านอีกครั้งตามที่ท่านบอกไว้จริงๆอย่างไม่น่าเชื่อ

มาเห็นข่าวครูบาคราวนี้ ก็เลยทำให้ย้อนนึกถึงอดีตที่เคยเจอท่าน และน้อมกราบท่านเป็นครูบาอาจารย์สายโพธิสัตว์ที่ผมเคารพบูชามากที่สุดอีกท่านหนึ่งอย่างมั่นใจว่าท่านคือยอดโพธิสัตว์ผู้มากด้วยบุญบารมีอย่างแท้จริง และเกิดกำลังใจขึ้นมาเป็นอย่างยิ่งว่า ครูบามาช่วยน้องๆได้คราวนี้ น่าจะพอมีความหวังกันมากขึ้นอย่างแน่นอน ขอเป็นกำลังใจให้น้องๆทุกคนครับ

 

 

ภาพและข้อมูลจากเฟซบุ๊ก รอบทิศ ไวยสุศรี / สวดมนต์ตามแนวปฏิบัติ พระครูบาพ่อบุญชุ่ม ญาณสํวโร


ติดตามข่าวสารทาง Line

เพิ่มเพื่อน

เรียบเรียงโดย

อุทัย เลิกสันเทียะ